Pastoor Bosma

Op woensdag 13 april 2016 is pastoor Bosma overleden in Ede. Pastoor Bosma droeg de namen:

Petrus Theodorus Vincentius Maria  Bosma.

Peter Bosma werd geboren te Amsterdam op 18 juli 1935 waar pastoor Bosma zijn jeugd doorbracht. Op 11 juni 1960 werd hij tot priester gewijd in het bisdom Haarlem- Amsterdam.

Hij was achtereenvolgens werkzaam als kapelaan te Naarden in de H. Vitus (1960). In 1963 werd Pastoor Bosma kapelaan te Medemblik in de H. Martinus (1963) mo daarna kapelaan te worden in Haarlem, Kathedrale Basiliek St. Bavo (1975).

In Ede werd hij pastoor van ‘De Goede Herder’(1983). Daarnaast vervulde pastoor Bosma de functie van aalmoezenier binnen het legervicariaat.  Op 1 april 1987 werd hij bij Koninklijk besluit benoemd tot legeraalmoezenier en in rang gelijk gesteld met luitenant-kolonel. Na zijn eervol ontslag op 1 augustus 1990 als leger- aalmoezenier blijft hij pastoor in de Goede Herder te Ede en vanaf januari 1995 tevens als waarnemend pastoor van de H. Antonius van Padua te Ede. Uit beide functies kreeg hij op 1 september 1996 eervol ontslag.

Vanaf 1997 wordt hij parttime pastor in de Titus Brandsma parochie in Leeuwarden. Daar blijft hij werkzaam tot 2009. In deze periode weet pastoor Bosma, naast de levendige Dominicuskerk ook de Bonifatiuskerk opnieuw een gezicht te geven. Er verschijnt het seizoen blad ‘Torenschouw’, voor allen die zich op de een of andere wijze betrokken voelen bij de Bonifatius. Zo vierden wij in de parochie op feestelijke wijze zijn 50–tig jarig priester zijn. Vieren als gelovige gemeenschap was de kern van zijn werk. Zichtbaar bijvoorbeeld in het artikel dat op 3 november 2008, naar aanleiding van de Allerzielen , verscheen in de Leeuwarder Courant. Daarin een foto van pastoor Bosma die de graven op Het Vitushof zegent. Het artikel begint dat begint met “Wij vieren in jouw Naam”

Pastoor Bosma hield van zijn ‘vak’ als priester. Dat maakte het vertrek uit de Titus Brandsma parochie ook blijvend moeilijk voor pastoor Bosma.

Talloos zijn de herinneringen, verhalen en gebeurtenissen aan pastoor Bosma voor u en mij.  Voor mij persoonlijk wil ik twee momenten met u delen. De eerste herinnering gaat over de wijze waarop pastoor Bosma aan het eind van de viering de zegen uitsprak. De gezongen zegen betekende voor mij; nu kan de week weer beginnen. De tweede herinnering gaat over de vrijdag, de ontmoeting en zijn wekelijkse borreltje samen met de gastdames uit de keuken. Dat was zijn vrijdag momentje en in mijn beleving, een heel kostbaar momentje.

Want op de vleugels van de tijd verdwijnen de gebeurtenissen, de verhalen en de werkelijkheid van het leven achter de horizon. Wat blijft is de herinnering die verder gaat in verhalen die wij in het leven van alledag aan elkaar vertellen. Laten het goede herinneringen zijn waaruit we willen putten.

Agda Wachter, Vice – voorzitter

Kerkvenster
Zo gek nog niet

Maria Lichtmis
Vitushof-Columbarium